Biz kimdik?
Birkaç zeki yazarın varlığından haberdar olmanın bize hissetirdiği şey; “Yalnız değiliz!”
Marjinal çocukları aileleri bile doğurmamış olmayı dilerler. Onlar farklıdır. Daha ilk adımlarını attıkları andan itibaren, gözlerini açtıkları, hatta ilk nefesi verip karşılığında bir nefes alabildikleri andan itibaren farklılığı hissettirirler. Onlar bu dünyaya aptallara, onların asla ulaşamayacakları, hayal edemeyecekleri şeylerin servisini yapmak için gelen özürlülerdir. Herbir zeki insan milyonlarca aptal insanın hizmetçiliğini yapar, hemde hayatı boyunca… Aptal insanlar tarafından dışlanırlar, ezilirler, farklılıkları yüzünden sosyal şiddet görürler ve bütün bunların sonunda bunları onlara yapan o insanlar için üretirler, düşünürler ve geliştirirler… Zeki insanlar olabilecek en büyük özürle en büyük kusurla doğarlar. Onlar, çağları aydınlatır, akımlar başlatır, yönetimleri hatta dünyayı değiştirirler fakat değiştiremedikleri en önemli şey kendi öz mutsuzluklarıdır. Yaşadıkları çağa ait olmadıkları için asla göremeyecekleri bir ütopyayı yaşarlar, zekaları ve düşünme yetileri onları mutsuzluk ve buhrana sürükler, çünkü olmalarını diledikleri herşey onların ölümünün ardından yüzyıllar geçtikten sonra gerçekleşecek çağın ilerisinde şeylerdir.
Zeki insanlar dünyadan sonra başka bir hayat olmadığını bildikleri gibi, bilirler ki dünyada da onlar için mutlu bir hayat yoktur. Çünkü onlar olmaları gereken çağın çok gerisinde doğmuş ve o çağa insanlığın erişmesini sağlayacak anahtarlardır. Mutsuzluk ve en büyük hazineleri aynı şeydir; eşsiz zeka ve düşünme gücü..


